A COMISIÓN DE DENÚNCIA DE GALIZA RECLAMA O ESCLARECIMENTO DOS FEITOS
09/10/2009

Hai xa 5 anos que Diego Viña morreu no cuartel da Guarda Civil de Arteixo onde estava retido a seguir unha detención inxustificada e onde apareceu morto despois de unha longa espera durante a cal non recebeu as atencións mínimas.

As circunstáncias en que aconteceu o tráxico suceso nunca foron esclarecidas, apesar das accións xudiciais da família do xoven e da Comisión de Denúncia de Galiza. Loxicamente tampouco foron depuradas as responsabilidades penais pertinentes.

Na actualidade, e despois de ter sido arquivada a denúncia por Homicidio,  segue-se un procedimento xudicial contra os responsábeis da morte de Diego como autores dun delito de denúncia falsa e detención ilegal en que figuran como denunciados:

 Carlos Viña (pai de Diego) como presumível autor dun delito de denúncia falsa, xa que a apresentou sen nengun dado que a xustificase  e en profundo estado de embriaguez.
 O comandante do posto da guarda civil de Arteixo e os axentes que estavan de guarda, como presumíveis autores dun  delito de detención ilegal.

A Comisión de Denuncia de Galiza, ao igual que fixo en anos anteriores, convoca unha concentración no Lugar Nova Igrexa Parroquial de Arteixo-Coruña (no paseo fluvial perto do balneário) às 12:00 da maña para reclamar que esta morte, e tantas outras, non quede impune.

Mais información aqui.

Ler o artigo completo


CONCENTRACIÓN CONTRA O PROXECTO DE LEI DE ESTRANXEIRIA
09/10/2009

O Foro Galego da Inmigración convoca para o dia 17 de Outubro (sábado) unha concentración en protesta pola reforma que o governo tenta aprovar, pola via de urxéncia, na actual Lei de Estranxeiria. O acto terá lugar na Praza do Toral de Compostela.

Ainda que recoñece alguns avances no texto que será debatido no Congreso, o Foro salienta o carácter retritivo do proxecto de lei en aspectos tan importantes como o duro tratamento que se prevé para as persoas que están en situación administrativa irregular, o endurecimento do rexime sancionador, as restricións à vida familiar, etc. e ista o governo a retirar o texto.

Ver aqui o manifesto.

Ler o artigo completo


CAMPAÑA BDS
09/10/2009

Asociacións que apoian a campaña de Boicot, Desinvestimento e Sancións a Israel de diferentes países reclaman a FIFA que, de acordo con os seus estatutos, declare fora de xogo Israel por praticar o apartheid.

MANIFESTO

A misión que a FIFA se autoasignou  -"utilizar o futbol para traer a esperanza de un mundo mais xusto"- esixe que se envien sinais inequívocos a Israel, estado que pratica o apartheid. As organizacións asinantes peden à FIFA que se "apite un fora de xogo" contra Israel e se lle mostre o cartón vermello durante o campeonato mundial.

Durante as operacións militares na Faixa de Gaza, a princípios de ano, tres xogadores da equipa nacional palestina perderon a vida. A causa do bloqueo dos territórios e das restricións que Israel impón ao povo palestino, impedindo as persoas trasladaren-se de unterritório a outro e viaxar ao estranxeiro, a equipa nacional non pode treinar no seu país e non pode, en xeral, participar en torneos internacionais.
Unha e outra vez, as e os deportistas palestinos son vítimas da discriminación e das violéncias israelitas. Estas artimañas forman parte da constante negativa israelita a garantir ao povo palestino os seus direitos, a sua liberdade, a sua honra e a sua integridade física e psíquica. Esta política deve ser calificada como poítica de partheid e viola non só o direito internacional, senon tamén a proibición de discriminar contida nos estatutos da FIFA (1) e na Carta Olímpica.
A exclusión de África do Sul da comundiade deportiva internacional até 1991 contribuiu ao fin do rexime de Apartheid, o que criou as condicións para que o Campeonato Mundial de Futbol poda ter lugar o próximo ano en África do Sul. Por honestidade e para demonstrar dignidade e xogo limpo frente aos organizadores e às equipas participantes, é imperativo submeter Israel às mesmas accións. Numerosas organizacións epersonalidades en Israel e no mundo inteiro esperan con nós que unha crecente presión sobre Israel poderá facer respeitar por fin os direitos da populación palestina. Isto é unha condición para a paz.
Reclamamos à FIFA que se axuste ao que ela escreveu nos seus estatutos e que aproveita a oportunidade para provar que cumpre un papel de vanguarda na luita por un mundo mais xusto ao declarar a ameaza de excluir Israel. tal manifestación seria unha vitória importante para os Direitos humanos -tanto para o povo palestino como para a comundiade internacional de futbol-.

Organizacións asinantes: Association Suisse-Palestine (GSP/ASP), Basler Frauenvereinigung für Frieden und Fortschritt (BFFF), Collectif Judéo Arabe et Citoyen pour la Paix de Strasbourg, Collectif Urgence Palestine Vaud, Collectif Urgence Palestine Neuchâtel, Femmes pour la Paix Région Bâle, Femmes pour la Paix Région Bienne, Gerechtigkeit und Frieden in Palästina (GFP) Bern, International Jewish Anti-zionist Network (IJAN) France, Jüdische Stimme für gerechten Frieden in Nahost (EJJP Deutschland), Kampagne Olivenöl, Neue PdA Basel, Mahnwache Bern, Mouvement pour le Socialisme (BFS/MPS), Palästina-Solidarität Basel, Palästina-Solidarität Zürich, Sozialistische Alternative (SoAL) Basel, Union Juive Française pour la Paix (UJFP)

 (1) "Toda discriminaciónde un país [...] ou de un grupo de persoas por razóns de etnia, sexco, língua, relixión [...] está expresamente proibida sob pena de suspensión ou de exclusión (edición de Agosto 200).

Sobre a campaña de BDS ver información aqui.

 

Ler o artigo completo


SOBRE O DIREITO À LIBERDADE DE EXPRESIÓN
07/10/2009

Nun comunicado emitido o pasado dia 2 de Outubro, ARTICLE19 mostra a sua preocupación por o Consello de Direitos Humanos da ONU non ter atendido as suas recomendacións para o fortalecimento da protección da liberdade de expresión no texto final da Resolución aprovada por este organismo ese mesmo dia. 
Asi mesmo, subliña ARTICLE19, mesmo recoñecendo o avanzo que supón o feito de finalmente se ter omitido calquer alusión à difamación da relixión, conceito firmemente cuestionado polos grupos de defensa de direitos civis, é de lamentar que se faga referéncia à "estereótipos relixiosos", un conceito vago que suxere que as relixións, as ideas e símbolos relixiosos (mais do que as persoas crentes) deven ser protexidas pola lexislación internacional.

Por outra parte, o texto aprovado cita expresamente a Resolución 7/36 contra a cal os grupos de direitos civis de todo o mundo se opuxeron rotundamente por diluir sen necesidade o mandato do Relator Especial sobre a Liberdade de Expresión da ONU.

Ler o artigo completo


NOVA AGRESIÓN RACISTA
07/10/2009

"O Foro Galego de Inmigración presentou diversas propostas, como representación dunha parte importante do colectivo de inmigrantes de Galiza, nunha xuntanza co Secretario Xeral de Emigración.

En primeiro lugar e "pola urxencia do tema" o Foro deu conta dunha nova agresión racista en Ferrol esta fin de semana e quixo chamar a atención sobre o "comportamento pasivo da Policía" diante deste feito sobre o que "estamos xa a tomar medidas". Ao respecto, entenden que se debe "garantir o cumprimento rigoroso" dos dereitos das persoas inmigrantes por parte dos Corpos e Forzas de Seguridade do Estado, mediando diante das autoridades políticas competentes nese ámbito, afirman.

O colectivo trasladou á Xunta a necesidade de programar e desenvolver actuacións, que consensuadas cos colectivos de inmigrantes e emigrantes retornados, "orienten ao conxunto da sociedade cara un modelo de convivencia intercultural", estimulando a participación dos colectivos de inmigrantes e emigrantes retornados nos diferentes ámbitos da vida social e cidadá.

Desde o Foro fan fincapé tamén no Plano autonómico actual que "apenas se desenvolveu e cómpre un novo realmente participado polos colectivos implicados", piden. A mesma ineficacia, din, aconteceu co Consello Galego de Inmigración. Ademais, o coletivo entende necesario estender ao conxunto da xeografía e da poboación galega uns servizos específicos e especializados de atención á poboación inmigrante e emigrante retornada, mellorando e ampliando a rede xeográfica dos actualmente existentes. Estes servizos deben incorporar por obriga regulamentaria ou normativa á figura das e dos mediadores interculturais.

A entidade tamén cre imprescindíbel "garantir o acceso á tarxeta sanitaria para o conxunto da poboación inmigrante e emigrante retornada", independentemente da situación de regularidade ou irregularidade administrativa. Asimesmo entenden que no campo da educación debe haber recursos para desenvolver planos de acollida de novo alumnado inmigrante en colexios e institutos, con protocolos de actuación e criterios claros para ser aplicados polo persoal docente.

Outro dos temas que trasladaron ao goberno galego na xuntanza mantida esta mañá foi a necesidade de acadar "unha política transversal dirixida cara ás mulleres inmigrantes e emigrantes retornadas", especialmente as pertencentes a colectivos máis vulnerables: mulleres obrigadas a prostituírse, mulleres vítimas da violencia de xénero, mulleres empregadas de fogar ou que desenvolven actividades laborais precarias e cunha alta porcentaxe de economía somerxida, apuntaron. ", informa GZnación.

 

 

Ler o artigo completo


COINCIDE CON A RESOLUCIÓN DO TS DE XUSTIZA DO PV
06/10/2009

O catedrático de direito público internacional e relator especialda ONU para os Direitos Humanos e a luita antiterrorista, o finlandés Martin Scheinin, pronunciou unha conferéncia no campus de Leioa da UPV e no turno de perguntas subliñou que na exibición de fotografias de persoas presas hai "unha motivación mais humana que unha incitación à violéncia"
Scheinin explicou que o delito de "enaltecimento do terrorismo" implica que se queira incitar unha persoa a comter un delito terrorista e portanto ten de existir o risco de que quen recebe a mensaxe poda cometer un acto dese tipo.
As manifestacions de Scheinin volven desautorizar a política de criminalización da solidariedade emprendida polo Executivo de Lakua e apoiar a resolución do Tribunal Superior de Xustiza do País Vasco que autorizou a exibición de fotografias en tres concentracións, informa Rebelión.

Ler o artigo completo


RELATÓRIO DA OIT
06/10/2009

Con motivo do 10 aniversário da adopción do Convénio nº 182 contra as piores formas de traballo infantil,  a OIT publicou un relatório sobre o traballo das nenas: Demos unha oportunidade as nenas. Luitar contra o traballo infantil: unha chave para o futuro.
"No mundo", afirma-se no relatório, "hai uns 100 millóns de nenas vítimas de traballo infantil. Muitas delas realizan traballos similares aos que desempeñan os nenos, mais é frecuente que padezan dificuldades adicionais e teñan de facer frente a perigos específicos", situación contra a que a OIT reclama medidas urxentes.

Ler o artigo completo


DOUS IMPORTANTES RELATÓRIOS
06/10/2009

A rede HUMA publica un estudo comparativo das lexislacións de dez países europeus relativas ao aceso à saúde das persoas imigrantes sen permiso de residéncia e solicitantes de asilo: O aceso à saúde das persoas migrantes sen permiso de residéncia e solicitantes de asilo en países da UE. Lexislación e prática. O estudo mostra que os estados submetidos a exame (Bélxica, Franza, Alemaña, Itália, Malta, Países Baixos, Portugal, Suécia, Reino Unido e Reino de España)  incumpren os compromisos adquiridos mediante a ratificación de convénios internacionais que recollen a esixéncia de garantir a todas as persoas o exercício do direito à saúde física e mental.
Pola sua parte, Médicos do Mundo, publica o segundo relatório do Observatório europeu de aceso à sanidade elaborado sobre a base de máis de 1.200 entrevistas en 11 estados: O Direito à sanidade: Un direito non respeitado en Europa, onde se oferece un testemuño único sobre as condicións de vida, o estado de saúde e o aceso à asisténcia sanitária da populación mais pobre, mais excluída e mais discriminada de Europa.
Médicos do Mundo reclama, entre outras medidas urxentes, a independéncia das políticas de saúde en relación às medidas que se tomen en matéria de imigración, a igualdade no aceso à prevención e à atención médica, a protección do segredo médico e a proibición de denunciar persoas sen permiso de residéncia cando estas sexan recebidas en consulta.

Ler o artigo completo


Campaña para exercer o direito de aceso a bases de dados europeas
05/10/2009

O pasado 10 de Outubro, un nutrido grupo de colectivos de defensa dos direitos e liberdades públicas lanzou unha campaña de ámbito europeu contra o armacenamento masivo de dados persoais.

Sob o lema: Reclama os teus dados! a plataforma anima a exercer o direito de aceso às bases, incluído o Sistema de Información Schegen, o banco de dados da Europol e o elaborado ao amparo do Tratado de Prüm.

Manifesto da campaña

En Europa armacena-se de maneira regular en sistemas utilizados e controlados por polícias e servizos de información dados de millóns de persoas. Os diferentes sistemas nacionais completan-se con os dados de bancos centralizados como o Sistema de Información Schegen (SIS) e bases operadas pola Europol. Alén diso, o Tratado de Prüm e a "Iniciativa sueca" permitiu a crecente automatización para facilitar a troca rápida de información entre os sistemas nacionais.
Non só se capta e procesa información sobre persoas condenadas por delitos penais. Os imigrantes son regularmente inscritos nestes bancos simplesmente por teren cometido o "crime" de tentar entrar nun país europeu sen autorización prévia, xa sexa con intención de solicitar asilo, xa sexa para residir durante un período longo nun estado membro da UE. E tamén cidadáns da UE descobren a miúdo que o seu nome foi incluído nos sistemas de retención de dados por cousas tan banais como, por exemplo, ter sido obxecto de identificación nunha manifestación política ou por ter sido obrigado pola polícia local a abandonar un local.
Vendo que van ter de facer frente a unha imparável "enxurrada de dados", os ministros de Interior de vários estados europeus xa solicitaron mais poderes e dotacións técnicas que lles permitan utilizar e explorar este "tsunami de información". O programa "Mineria de dados" está pensado para simplificar a análise da información e fornecer elementos que "axuden a tomar decisións" mediante o procesamento de dados de persoas, obxectos e as suas respectivas relacións, o que deve facilitar a identificación de "riscos" e "prevenir" a comisión de delitos e a organización de distúrbios. Naturalmente, de desenvolver este importante programa ocupa-se a indústria de seguranza, encanto o seu código fonte, e portanto a sua funcionalidade, se mantén en segredo.
Duas das prioridades dos ministros de Interior da UE é a criación de unha rede de información transfronteiriza, que se "estenderia até os EUA", e o desenvolvimento de plataformas de cooperación técnica en tempo real entre autoridades policiais. Con o "Programa de Estocolmo", que será aprovado no Consello Europeu en Decembro de 2009, o proxecto pasará a ser oficialmente a norma para as políticas nacionais durante os próximos cinco anos. Os colectivos críticos con este programa alertan do estabelecimento de unha sociedade convertida en banco de dados.

Como a troca de información entre as polícias do Mercado Único Europeu é cada vez mais fluída, as persoas afectadas non teñen, via de regra, coñecimento nen controlo algun sobre a captación, tratamento e divulgación dos seus dados. A protección de dados non figura entre as principais preocupacións da cooperación policial europea, que se limita a observar un conxunto de normas comuns mínimas. Cuestións como a proporcionalidade ou o período de armacenamento son en xeral ignoradas. Normalmente a lexislación nacional garante a impunidade por canto, mesmo no caso de existir algunha axéncia, son os ministros de Interior ou as autoridades policiais os que teñen normalmente a última palabra. Muitas persoas afectadas deverán recorrer à protección xurídica internacional, a grande distáncia do seu local de residéncia.
O perigo é portanto que se normalice o armacenamento de información sen controlos adecuados e se realice nun país o procesamento de dados captados noutro. Isto permitiria aos funcionários burlaren as garantias de un determinado estado enviando os dados a outro con normas de protección menos esixentes. E hai ainda o risco, ben real, de unha combinación de ambos: que se acumule unha cantidade enorme de información en "depósitos de dados" centralizados, cuxo único propósito é facilitar a busca, e que a comparación dos diferentes bancos de dados se converta en prática diária.
Todo isto non só aumenta o risco de eventuais abusos senón que tamén, e isto é mui importante, a cooperación transfronteiriza fará con que a orixe e a confiabilidade dos dados sexa ainda menos transparendo do que xa é hoxe no contexto estatal. Un falso "éxito" de un funcionário no decurso de unha investigación policial através da rede de información europea poderá ter graves consecuéncias para a vítima: vixiláncia encoberta, seguimentos, detencións temporais, proibición de entrada ou saída de un determinado estado, deportación, rexistos domiciliários, interrogatórios, e un longo etcétera. Às persoas afectadas corresponderá demonstrar a sua inocéncia. En casos graves, para librar-se da suspeita e a desconfianza, que minan as liberdades persoais e civis, esas persoas estarán obrigadas a recorrer a accións legais caras e extenuantes. E xa sabemos que o simples contacto con persoas suspeitas ou o mais "leve indício de dúvida" xustifica o armacenamento de dados.
Portanto, en resposta a esta nefasta deriva, chamamos a todas aquelas persoas que partillan as nosas preocupacións a aderir à campaña contra o "Programa de Estocolmo". Non só a informar-se e informar, senón tamén a tomar medidas concretas para exercer os seus direitos.
O central para a troca transfronteiriza de información son os autoridades policiais dos respectivos estados membros da UE. Son, entre outras cousas, o ponto de contacto estatal da Europol e os seus correspondentes sistemas informáticos do SIS e o contacto para a troca de información no ámbito de acordos bi ou multilaterais. As autoridades están obrigadas a fornecer información sobre dados da persoa solicitante que podan ter sido armacenados.

Desta feita, às persoas que queiran saber o que a polícia (pensa que) sabe delas, ou que simplesmente estexan interesadas en deixar constáncia do seu desacordo, recomendamos exerceren o direito de aceso aos próprios dados enviando unha solicitude de información às autoridades policiais correspondentes. As respostas que se receban axudarán-nos a facer unha ideia da extensión do aceso da polícia aos nosos dados e servirá de ponto de partida para os eliminar dos sistemas informáticos, por meios legais ou políticos.
En  http://euro-data.noblogs.org pode encontrar-se información sobre como entrar en contacto con as autoridades correspondentes dos respectivos estados.
Para mais información sobre o proxecto dos ministro europeus de Interior e Xustiza, consulte-se http://stockholm.noblogs.org.

Setembro 2009

Mais información aqui.

Ler o artigo completo


AI contra o rexime de incomunicación
05/10/2009

"É inadmisivel que na España actual unha persoa detida por calquer razon desapareza durante dias, como engolida por un buraco negro. Esta falta de tarnsparéncia pode ser utilizada para ocultar violacións de direitos humanos", afirmou Nicola Duckworth, directora do Programa para Europa de Amnistia Internacional na apreentación, o pasado 15 de Setembro, do estudo "España: sair das sombras. É hora de por fin à detención en rexime de incomunicación.
A Lei de Axuizamento Criminal española permite manter unha persoa recluída en rexime de incomunicación até cinco dias en todos os casos e até 13 no caso de ser suspeitosa de delitos de terrorismo.
Ver aqui o relatório completo.

Ler o artigo completo